Czy trening stabilizacji głębokiej optymalizuje wyniki sportowe?

rys. mstrust.org.uk
W kolejnym odcinku "Wieści naukowych" zajmiemy się tematem modnych ostatnio ćwiczeń stabilizacji głębokiej. (Jeśli nie wiesz o co chodzi zapraszam do tekstu na ten temat tutaj) Czy rzeczywiście te wszystkie kombinowane mostki, wznosy nóg i inne kombinowane pozy przy specjalnie wyizolowanej pracy mięśni rdzenia wpływają na nasze osiągi sportowe? Czy rzeczywiście sportowiec-amator, który realizuje trening stabilizacji głębokiej zostawia w tyle tego trenującego tylko tradycyjnie? O to jest pytanie...


Na początek przyjrzyjmy się dwóm badaniom wykonywanym na biegaczach (1) i piłkarzach (2). W pierwszym przypadku 28 sportowców zostało poddanych 6-tygodniowemu treningowi siły mięśni stabilizacji głębokiej. Na samym początku zmierzono parametry reakcji sił podłoża, stabilności kończyn dolnych i czasu biegu na 5 km. Po treningu porównano wyniki w grupie eksperymentalnej (12 ukończyło) i placebo (8 ukoń.). Nie zauważono żadnych znaczących zmian w reakcji sił i stabilności. Natomiast wyniki biegu na 5 km znacznie się poprawiły.  W drugim cytowanym badaniu starano się zmierzyć powiązanie pomiędzy stabilnością głęboką a poszczególnymi umiejętnościami (na zasadzie korelacji). Wyraźnie zauważono wpływ ogólnej siły mięśni rdzenia na 20- i 40-jardowe sprinty, bieg wahadłowy, wyciskania, przysiady czy siłowe pozycje kombinowane (szersza analiza poszczególnych pozycji stabilności i ich korelacji z poszczególnymi umiejętnościami u źródła). Wyniki wyraźnie wskazują na spore znaczenie ćwiczeń stabilizacji głębokiej i ich wpływie na polepszenie rezultatów sportowych. Jednak popatrzmy dalej...

W kolejnym badaniu (3) starano się powiązać specyficzny test stabilności centralnej (kontrola opuszczania dwóch nóg) z kilkoma testami (m. in. 40-jardowy bieg czy rzut piłką lekarską). Tutaj znowu zanotowano wpływ stabilności na dalszy rzut, a co ciekawe także wpływ płci na lepsza kontrolę stabilizatorów głębokich (panowie ok. 47,5 stopnia; panie 54 stopnie). Choć tutaj autorzy wyraźnie już wstrzymują się od hurraoptymizmu i zdecydowanego potwierdzania wyższości stabilizacji głębokiej.

Ostatni autorzy (4) prezentują podsumowanie wielu badań. Spośród 179 tekstów 24 spełniły specyficzne kryteria poszukiwane przez badaczy. W większości studiów zauważono znaczny wpływ treningu stabilizacji na siłę mięśni nóg czy skoku dosiężnego. Niektóre badania nie wykazały żadnego wzrostu siły czy stabilności po treningu. Nie dziwi, więc spokojne podsumowanie autorów, mówiące o często niemierzalnym wpływie ćwiczeń stabilizacji, złym dokumentowaniu a często braku wyizolowania wpływu samych ćwiczeń od normalnego treningu. Wpływ ćwiczeń mięśni rdzenia według nich jest marginalny, jednak mówią o potrzebie dalszych badań.

Jak to zwykle bywa na to pytanie niema jednoznacznej odpowiedzi. Potrzebne są dalsze rzetelne badania o standaryzowanym przebiegu. A o to z pewnością będzie trudno w tych szalonych czasach...

Piśmiennictwo:

1.Does Core Strength Training Influence Running Kinetics, Lower-Extremity Stability, and 5000-m Performance in Runners?, K. Sato, M. Mokha, J Strength Cond Res 23(1): 133-140, 2009

2. The Relationship Between Core Stability and Performance in Division I Football Players, T. W. Nesser, C. K. Huxel,  J Strength Cond Res 22(6):1750-1754, 2008

3. A pilot study of core stability and athletic performance: is there a relationship?, C. Sharrock, J. Cropper, Int J Sports Phys Ther. 2011 June; 6(2): 63–74. 

4. The effects of isolated and integrated 'core stability' training on athletic performance measures: a systematic review, C. A. Reed, K. R. Ford, Sports Med. 2012 Aug 1;42(8):697-706. doi: 10.2165/11633450-000000000-00000.


2 komentarze:

  1. Wszyscy to robią ćwiczenia. Publikacja bardzo przydatna tematy. Gratulacje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam się na przyszłość. Postaram się więcej takich ciekawostek szukać.

      Usuń

© 2011-2016 Brodniczanin biega.Wszelkie prawa zastrzeżone. Obsługiwane przez usługę Blogger.