M. pośladkowy średni - ignorowany bohater cz. I

corewalking.com
Po długim przestoju z radością wracam do cyklu „Mięśni biegacza” by po raz kolejny zwrócić Wam uwagę na istnienie pewnych „ważniejszych” mięśni w układzie ruchu człowieka. Dzisiejszy bohater – m. pośladkowy średni (m. gluteus medius), z racji swej niepozorności bardzo często ignorowany, w dobie siedzącego trybu życia urasta do rangi jednej z kluczowych struktur układu mięśniowego. Piśmiennictwo angielskojęzyczne na jego temat jest przeogromne. Niestety w polskiej sieci trudno o podobne kompendium wiedzy. Postanowiłem temu zaradzić i stworzyć autorski tekst by to odmienić.


M. pośladkowy średni jest grubym, szerokim i pierzastym mięśniem rozpoczynającym się na powierzchni talerza kości biodrowej między kresą pośladkową przednią a tylną oraz powięzi pośladkowej powyżej m. pośladkowego większego. Włókna końcowe, biegnące ku dołowi, osiągają powierzchnię boczną krętarza wielkiego. Zewnętrzna powierzchnia mięśnia od przodu przykryta jest przez naprężacz powięzi szerokiej, a od tyłu przez m. pośladkowy wielki by pozostałe części, środkową i górną, ukryć za grubą powięzią pośladkową. Warto podkreślić, że to wzmocnienie powięziowe schodząc w dół mięśnia w połowie jego wysokości usamodzielnia się tworząc głowę środkową pasma biodrowo – piszczelowego (ta struktura opisana w innym tekście). Poszczególne brzegi mięśnia pośladkowego średniego mają kontakt z takimi strukturami, jak m. gruszkowaty (brzeg tylny, a pomiędzy nimi naczynia i nerwy pośladkowe górne) czy m. pośladkowy mały (brzegi przednie tych tkanek w większym lub mniejszym stopniu są zrośnięte). Zresztą w odmianach mięśnia istnieją formy połączone z obu wcześniej wymienionymi. Warto zauważyć, że na tym ostatnim mięśniu (plus talerzu biodrowym) nasz dzisiejszy bohater się opiera, a razem tworząc funkcjonalną całość często nazywane są mm. pośladkowymi małymi. Unaczynieniem całej grupy mięśni pośladkowych zajmują się tętnice pośladkowa górna (od t. biodrowej wewnętrznej) oraz okalająca udo boczna (od t. głębokiej biodra). Unerwienie stanowi n. pośladkowy górny ze splotu krzyżowego L4-5, S1 (1).

Pierzasty charakter tkanki mięśniowej pozwala jej strukturom pełnić często różne role, włącznie z antagonistycznymi względem siebie. Tak też jest z grupą mm. pośladkowych małych. Części przednie włókien mięśniowych pomagają w unoszeniu uda i słabo rotują do wewnątrz, zaś tylne - silnie prostują udo (gł. m. pośladkowy średni) i rotują na zewnątrz (m. pośladkowy średni trzykrotnie silniejszy niż mały). Niezaprzeczalnie jednak najważniejszą pracą całej grupy jest odwodzenie uda. Tu m. pośladkowy średni jest najsilniejszym odwodzicielem (m. pośladkowy mały o połowę słabszy). Przy ustalonym udzie pochylają miednicę w bok, co też nieznacznie zdarza się podczas każdego kroku i fazy podporu jednonóż (pracuje noga obciążana; 1).


Rozpatrując m. pośladkowy średni według typologii taśm mięśniowo-powięziowych T. Myers'a znajduje się on w tzw. taśmie bocznej – Lateral Line (2; w Spiral Line mimo zawarcia pasma biodrowo – piszczelowego jest ominięty – przyp. aut.). Patrząc pod innym kątem niektórzy zaliczają go do tzw. Lateral Subsystem (w wolnym tłumaczeniu – podsystemu bocznego) czy Posterior Oblique System (3; w w. tł. - systemu skośnego tylnego). Z którejkolwiek strony by patrzeć mięsień nabiera ogromnego znaczenia w utrzymaniu prawidłowej dynamiki ciała ludzkiego.


Brak komentarzy

© 2011-2016 Brodniczanin biega.Wszelkie prawa zastrzeżone. Obsługiwane przez usługę Blogger.