Czy maratończycy szybsi męczą się inaczej niż wolniejsi?

zdj.bonappetit.com
Od wielu lat zastanawiałem się nad technika biegu uczestników maratonu myśląc, że Ci szybsi męczą się inaczej (jakkolwiek to brzmi ;-) i mniej zmieniają biomechanikę w trakcie startowego zmęczenia. Wykorzystując okazję tego kącika postanowiłem przeszukać badania w tym kierunku. Niestety efekt jest mizerny, bo tylko jedno studium dopasowałem do wyznaczonych kryteriów. Poniżej efekt i odpowiedź na pytanie.



Podobny problem frapował pewnych badaczy, dzięki którym dziś możemy przeanalizować przypadek. Ci do badania wzięli 179 uczestników (od czasu 2h20 do 5h30) i od razu założyli, zresztą tak jak My,, że kinematyka ruchu zmieni się między 8 a 40 km oraz że szybsi biegacze mniej ją zmienią. Na każdym punkcie ustawiono dwie kamery obserwujące maratończyków i obserwowano ich pod kątem długości kroku, czasu kontaktu z podłożem, największego kąta zgięcia kolana podczas fazy podporu i przenoszenia oraz zgięcia i wyprostu w stawie biodrowym podczas fazy przenoszenia.Wszyscy biegacze zanotowali zmiany w każdym parametrze (hipoteza pierwsza potwierdzona), a dokładnie wzrost długości kroku (o 1,3%), czasu kontaktu (o 13,1%) i kątów zgięcia w stawie kolanowym (o 4,3%) i biodrowym (o 7,4%) podczas fazy przenoszenia oraz spadek prędkości biegu (b/d), częstotliwości kroku (b/d), kątów zgięcia kolana podczas fazy podporu (o 3,2%) i wyprostu w stawie biodrowym podczas fazy przenoszenia (o 27,9%). Różnicę między maratończykami szybszymi a wolnymi odnaleziono tylko w szczytowym kącie zgięcia kolana podczas podporu - ten o mniej zmalał sygnalizując większą siłę i wytrzymałość prostowników stawu kolanowego (mm. czworogłowy) u bardziej zaawansowanych. Prawda, że to zaskakujące. Sam spodziewałem się większych dysproporcji.

Przy okazji tego badania obaliliśmy kolejny mit i dowiedzieliśmy się o przyczynie spadku prędkości biegu. Znacznie mniejszy o prawie 1/3 kąt wyprostu w stawie biodrowym (noga w tył) wskazuje na o wiele słabsze grzebnięcie, czyli pracę napędzającą w przód mm. pośladkowych czy kulszowo - goleniowych i wydłużanie kroku na skutek większego wykroku nogi w przód zmniejszającego prędkość biegu. 


Piśmiennictwo:

Kinematic changes during a marathon for fast and slow runners, M. Chan - Roper, I. Hunter, J Sports Sci Med. 2012 Mar 1;11(1):77-82. eCollection 2012.

Brak komentarzy

© 2011-2016 Brodniczanin biega.Wszelkie prawa zastrzeżone. Obsługiwane przez usługę Blogger.