Czy wyniki sportowe uwarunkowane są genetycznie?



W kolejnym "kąciku naukowym" chciałem wreszcie poruszyć temat bardzo interesujący - uwarunkowanie genetyczne a szansa na sukces w sporcie. Czy ludzie obdarzeni indywidualnymi przecież genotypami mają inne szanse na sukces w sporcie z powodu obecności jakichś "supergenów"? Czy w ogóle takie istnieją? Prawda, że to fascynujące. Niedługo trwało przeszukanie sieci w poszukiwaniu źdźbła prawdy w dyskusji. Wydawało się to najszybszym szukaniem w historii ;-)...niestety, jak zwykle potem poznajdywałem kolejne badanie i nie wyrobiłem się w zaplanowanym czasie. Kolejny wieczór i pół godziny do południa za mną, a łącznie 3 godz. Jednak to zawsze są  korzyści teoretyczne warte tego czasu ;-)

W ciągu 15 minut znalazłem 3 badania potwierdzające obecność tej zalety wrodzonej pewnych osób. Nie będę za bardzo rozpisywał poszczególnych badań, gdyż po pierwsze nie do końca rozumiem specjalistycznego angielskiego tym bardziej dotyczącego genetyki, a po drugie nie jestem genetykiem i ciężko wypowiadać się w tym temacie szczególnie pod kątem metodologii badań. Musimy uwierzyć rzetelności badań. Z reguły każde z nich porównywało obecność danego genu u sportowców - zawodowców osiągających sukcesy narodowe i międzynarodowe (1, 2, 3) a dodatkowo pokazywało różnicę w stosunku do grupy kontrolnej - zwykłego Kowalskiego (1, 2).


Ogólnie odkryto, że gen ACTN3 R577X występuje o wiele częściej u sportowców niż u "niesportowców" (1, 2). Co więcej wyróżniono jeszcze dodatkowo kolejne sześć "ulepszających" genów (1 - ACE, AMPD1, CKMM, HFE, GDF-8 i PPARGC1A). Co ciekawe porównanie wioślarzy medalistów krajowych i światowych nie wykazało różnic w genetyce (1). 

Troszkę od innej strony podjęto badania w Izraelu (3). Pod lupę genetyczną wzięto rekordzistę Izraela na 10000 m, 5000 m, 1500m, 800 m i zarazem jednego z najlepszych w kraju 400-metrowców. Okazało się, że badany posiadał w genotypie geny ACTN3 R577X oraz pięć z sześciu "zorientowanych wytrzymałościowo" PPARGC1A-NRF-TFAM (podejrzewam, że chodzi o te wymienione wyżej, ale głowy nie dam!!!). 

Na koniec by dodać Wam otuchy oraz jednocześnie przywrócić motywację i marzenia o wielkich wyczynach przytoczę szczęśliwie znalezione badanie (4) zupełnie zmieniające podejście do podanych wyżej danych. Grupa hiszpańskich badaczy wzięła pod kątem obecności siedmiu "wspaniałych" genów (tu opisane jeszcze lepiej - ACE Ins/Del, ACTN3 Arg577Ter, AMPD1 Gln12Ter, CKMM 1170 bp/985 + 185 bp, HFE His63Asp, GDF-8 Lys153Arg i PPARGC1A Gly482Ser) przebadała 46 światowej klasy sportowców wytrzymałościowych (w oryg. world-class endurance athletes) i 123 hiszpańskich Kowalskich. Na podstawie możliwości obecności optymalnej gamy genów "sportowych" stworzono punktację od 0-100. Okazało się, że takowa punktacja u sportowców wynosiła 70.22 ± 15.58, natomiast u zwykłych Hiszpanów 62,43 ± 11,45 (zatem nie aż taka wielka różnica liczbowa!). Przy okazji oszacowano wystąpienie genotypu idealnego w przypadku 1 na 1351 mieszkańców Hiszpanii. Najciekawsze jednak, że u światowej klasy sportowców hiszpańskich tylko 3 (z 46!!!) miało maksymalną punktację w stosunku do sześciu "supergenów". Zatem nic dziwnego, iż w podsumowaniu badacze zwrócili uwagę na braki wiedzy w genetyce sportowej, ale przede wszystkim na istnienie wielu innych pozagenteycznych uwarunkowań mistrza.

Jak widać z powyższych krótkich rozważań istnieje jako taka genetyczna przewaga niektórych w "byciu" bardziej usportowionymi, jednak nie jest ona na tyle duża by mówić o bezsensie walki tych słabszych. Na poziomie sportu zaawansowanego genetyka nie pomagała już wcale...tam pozostawało już tylko ciężkie harowanie plus mocna psychika w momencie próby. Zresztą podobnie jak u Nas amatorów. Cały czas ważniejsze jest to co dajesz sam od siebie, nie to co dostajesz od rodziców. Krzepiące, przyznacie...



Piśmiennictwo:

1. Does the polygenic profile determine the potential for becoming a world-class athlete? Insights from the sport of rowing, C. Santiago, J. R. Ruiz, Medicine & Science in Sports, Volume 20, Issue 1, February 2010 ,Pages e188–e194

2. ACTN3 Genotype Is Associated with Human Elite Athletic Performance, N. Yang, D. G. MacArthur, The American Journal of Human Genetics, Volume 73, Issue 3, p627–631, September 2003

3. Physiological variables and mitochondrial-related genotypes of an athlete who excels in both short and long-distance running, N. Enyon, R. Birk, Mitochondrion, Volume 11, Issue 5, September 2011, Pages 774–777

4. Is there an optimum endurance polygenic profile?, J. R. Ruiz, F. Gomez-Gallego, Journal of Physiology, Volume 587, Issue 7April 2009Pages 1527–1534.


Brak komentarzy

© 2011-2016 Brodniczanin biega.Wszelkie prawa zastrzeżone. Obsługiwane przez usługę Blogger.