Redukcja siły uderzeniowej podczas lądowania w różnych okolicznościach.

barefootrunning.fas.harvard.edu

W kolejnym "kąciku naukowym" ponownie wrócimy do nader ważnego zagadnienia biegowego - sił wywieranych na ciało ludzkie podczas lądowania w biegu. Biorąc pod uwagę liczbę kroków przeciętnego biegacza wykonywanych podczas 1 km każdego treningu (blisko 1 tys.???), tym bardziej w czasach słabego przygotowania fizycznego i udogodnień cywilizacyjnych, temat obowiązkowy. O ile można sobie pomóc - zadziałać zdrowotnie, ekonomicznie i estetycznie - zmieniając ten parametr techniczny biegu wiedzą doświadczeni biegacze. Ja staram się zwrócić uwagę tym początkującym niedowiarkom.

Do tego wykorzystamy badania francuskie opublikowane w marcu 2013 r. (1). Dziewięciu rekreacyjnych biegaczy (biegających tzw "z pięty") poddano gruntownym obserwacjom przy pięciu parametrach lądowania: normalnym, w butach startowych, zwiększając częstotliwość kroku o 10%, adoptując technikę biegu na śródstopiu oraz wykorzystując te 3 ostatnie opcje. Podczas lądowania wyliczano wartości siły uderzeniowej podłoża. Okazało się, że w porównaniu do normalności (56.3 ± 11.5 BW s−1P < 0.001) najwięcej neutralizacji uzyskano podczas zmiany techniki lądowania (37.4 ± 7.20 BW s−1) oraz kombinacji wszystkich zmian (36.8 ± 7.15 BW s−1,). Zmiana butów (51.1 ± 9.81 BW s−1) czy skrócenie kroku biegowego (52.7 ± 11.0 BW s−1pomogły tylko nieznacznie. Przy okazji elektromiograficznie badano aktywację mięśni, która podczas lądowania na sródstopiu wzrosła w głowie bocznej m. brzuchatego łydki (208 ± 97.4 %, P < 0.05) i zmalała w m. piszczelowym przednim (56.2 ± 15.5 %, P < 0.05, bark większych zmian zaobserwowano w m. obszernym bocznym i m. dwugłowym uda).

Wobec tych badań jednoznacznie widać wyższość techniki lądowania/biegu nad nowinkami technicznymi czy innymi parametrami kroku biegowego. Oczywiście można pomarudzić na małą grupę badawczą (co to jest dziewięć osób?!) czy brak wielu innych danych (jaki był wcześniejszy dobór butów biegowych u biegaczy, jaką markę wybrano w modelu startowym, jakie było zaawansowanie treningowe biegaczy i ich parametry wagowe itd itp) i nawet jeśli badania są odrobinę sterowane pod kątem nobilitacji biegania "ze śródstopia" to zmiana siły obciążającej stawy jest ogromna i widoczna. Blisko 1/3 mniej obciążeń na stawy warta jest poświęcenia czasu jeżeli zamierzamy biegać długo i zdrowo. 

Tu warto zaznaczyć, że wcześniej podejmowany wątek biegania "ze śródstopia" (patrz tutaj) wskazał na większe aktywności mięśni zginaczy stopy i całego stawu skokowego, więc w trakcie adaptacji zmian techniki koniecznością jest kompleksowe zadbanie o cały ten segment ciała. Nie da rady (mówię przede wszystkim z własnego doświadczenia biegowego i klinicznego) podtrzymywać obciążenia biegowe (kilometraż, częstotliwość i intensywność treningów) podczas wdrażania tak wymagającego parametru kroku biegowego. Jednak ten temat wykracza już poza łamy tego postu i zasługuje na szersze opisanie w innym dziale.



Piśmiennictwo: 

Impact reduction during running: efficiency of simple acute interventions in recreational runners, M. Giandolini, P. J. Arnal, Eur J Appl Physiol (2013) 113: 599. doi:10.1007/s00421-012-2465-y



Brak komentarzy

© 2011-2016 Brodniczanin biega.Wszelkie prawa zastrzeżone. Obsługiwane przez usługę Blogger.